Ergens in NL Blog

5 tools om gratis PDF bestanden te maken

Bjorn — Thu, 17 Mar 2011 11:59:03 +0000

PDF is zo’n beetje internationaal de standaard geworden voor documenten die alleen gelezen en niet bewerkt hoeven te worden. Ze zijn te openen en lezen op zo’n beetje ieder apparaat uitgerust met Internet en platform onafhankelijk. Sinds Adobe™ de PDF standaard semi heeft opengesteld, zijn er talloze tools bijgekomen om PDF te maken, en ben je niet meer afhankelijk van Adobe™ Acrobat™ Distiller. En omdat het soms lastig is een keuze te maken, hebben wij een kleine greep gedaan, en deze PDF makers aan een kleine test onderworpen.

Al de pakketten die wij hebben getest bevatten een “printer driver” waardoor u bestanden niet als PDF opslaat, maar eigenlijk een “print” maakt. Zodra u op afdrukken klikt, opent zich in de meeste gevallen een scherm met opties en waar u de PDF op wilt slaan.

PDF995

(website: www.pdf995.com)

PDF995 is een complete “suite”, helemaal gratis, maar wel met reclame. Het voegt aan ieder PDF pagina een regel toe met de tekst “created with PDF995″… En dat is voor menigeen meteen ook de rede om dit pakket niet te gebruiken, maar aan de andere kant: Ze hebben ook PDFEdit, waarmee je PDF documenten weer kunt bewerken, iets wat veel pakketten weer niet hebben. Voor semi-commercieel gebruik is dit pakket niet geschikt, voor een enkele bewerking is het pakket daarentegen uitermate geschikt. Er zijn echter altijd nog alternatieven.

doPDF

(website: www.dopdf.com)

Wederom een gratis pakket dat verbazend goed, snel en geruisloos werkt. Dit programma heeft niet veel instellingen, maar het compenseert dat door dat het superklein en supersnel is. Een aanrader. Zelfs lastige klussen als zwaar opgemaakte pagina’s klaart deze kleine krachtige “printer” zonder problemen. En het grootste voordeel: Géén reclame.

CutePDF

(website: www.cutepdf.com)

Ook dit pakket slaat zich zonder al te veel moeite door de zwaardere conversie-klussen, maar mag niet commercieel gebruikt worden, daar hebben ze een “pro-pakket” voor, maar dat is dan ook zeer betaalbaar ($49.95 ~± €35.00). Ook dit pakket is lekker snel, klein, betrouwbaar en vrij van reclame. Ook deze kunnen we zonder schroom aanraden.

Print2PDF

(website: www.software602.com)

Dit pakket is er in 2 varianten, een gratis versie die slechts het “printen”/maken van PDF bestanden mogelijk maakt, en een compleet (lees: betaald) pakket dat ook encryptie en beveiliging van PDF bestanden ondersteunt. De gratis versie is echter afdoende voor het gros van het werk, en aardig goed te noemen. Bij sommige conversies was deze wat traag, maar het resultaat was wél goed.

PrimoPDF

(Website: www.primopdf.com)

De laatste uit de test, en zeker niet de minste. Ook dit pakket heeft een gratis versie, en een betaalde variant. De betaalde variant ondersteunt invulvelden, kan PDF bestanden encrypten, etc… De gratis variant is een lichtgewicht variant, maar doorstaat alle tests met glans, en is zeer geschikt voor alle toepassingen die een afdrukoptie hebben.

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Einde

Bjorn — Tue, 15 Mar 2011 22:38:09 +0000

Ik maak er een einde aan

Nou, ja, Niet letterlijk, maar ik stop er mee… Niet met bloggen, maar met mijn tijd verspillen aan iets waar ik me, om heel eerlijk te zijn, kapot aan erger. Ik geef toe, het is leuk voor mensen die het internet nog aan het ontdekken zijn. Maar daar blijft het dan ook bij. Je leert een paar termen en afkortingen, je leert wat het is, hoe je het moet instellen, en waar je het voor kan gebruiken. Maar goed, dan heb je de cursus gedaan, en dan…? Dat is de grote vraag die mij zo vreselijk irriteert. Heb je net al die moeite gedaan om je door die “cursus” heen te worstelen, ben je eigenlijk nog geen stap verder.

Je hebt nu je die “cursus” hebt gedaan zogenaamd “kennis van de mogelijkheden die je via 23 onderwijsdingen hebt geleerd”. Zoals zoveel dingen, leuk in theorie, maar ga je er ook werkelijk iets mee doen? Heeft het daadwerkelijk toegevoegde waarde voor je? Goed, ik ben misschien bevooroordeeld omdat ik de cursus van abominabel niveau vind, en ik van mening ben dat ik dat beter kan, maar aan de andere kant heb ik wel respect voor ze. Ze hebben een leuke instapcursus gemaakt voor mensen “in het onderwijs” om kennis te maken met de gebruikersgemakken van het Internet.

Of mensen ook daadwerkelijk iets doen met de opgedane kennis, dat denk ik niet… Ben ik dan Pessimist? Wellicht, maar ik mis de concrete handvatten voor toepassingen van het “geleerde”… Ik ga er in ieder geval niets meer mee doen…

Filmpjes op Youtube; Echt of Fake?

Bjorn — Mon, 14 Mar 2011 20:45:39 +0000

Kijk voor de grap hier eens naar, en oordeel zelf….

www.youtube.com/watch?v=b6ydppEIcTQ

Pinnen onder druk

Bjorn — Mon, 14 Mar 2011 20:20:13 +0000

Hier even een waarschuwing: Er zijn “slimmeriken” die de laatste tijd weer een ketting mail doen rondgaan met het “advies” dat als je ooit in de situatie terecht komt dat je gedwongen moet pinnen, bijvoorbeeld onder dreiging van pistool of mes, dat je dan je pincode achterstevoren moet intoetsen om de politie te waarschuwen.

Broodje Aap

Laat ik iedereen gelijk even uit de droom helpen, dit is je reinste onzin, ook de tekst in de mail dat de “politie dit adviseert” is absolute nonsens.

Waarom vraagt u zich af? Stel nu ik heb pincode “9229″, en ik toets deze achterstevoren in… Ow, wacht even, dat gaat niet? Precies, en daarom is dit onzin. Er zijn banken waar u zelf uw pincode kunt wijzigen in een voor u makkelijker te onthouden code. een pincode met het format “#@@#” (waarbij # en @ vervangen worden door dezelfde nummers) zou dan dus altijd betekenen dat de politie achter u staat op het moment dat u gaat pinnen, u toetst uw pincode namelijk altijd zowel “goed” als “fout” in.

Wel doen

Mocht u ooit in de situatie komen dat u gedwongen moet pinnen, dan luidt het advies van de politie: Werk mee, overhandig het geld, en doe direct aangifte. Wees geen “held”, de kans dat u uw geld terugkrijgt is vrij groot, de banken zijn hier namelijk voor verzekerd, evenals voor skim-fraude. Uiteraard tenzij u grove nalatigheid verweten kan worden, maar dat lijkt me in dit geval niet aan de orde.

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Deel 6

Bjorn — Sun, 13 Mar 2011 23:00:25 +0000

Online foto’s delen

Foto’s delen met de rest van het Internet? Wat is het nut? Tuurlijk, het is best leuk om met de hele familie de vakantiefoto’s te kunnen delen, zelfs met dat neefje in Canada, en die broer in Nieuw-Zeeland. Maar wat de meeste mensen zich niet beseffen, en wat ik aan den lijve heb ondervonden, is dat foto’s die je op Sites als Flickr zet, voor Jan en alleman zichtbaar, en dus te gebruiken zijn.

Leuk voorbeeld, neem nu mijn foto: http://www.flickr.com/photos/generaaljoubert/3851905698/in/set-72157622127774440/

en kijk nu eens op deze pagina: http://nos.nl/artikel/174512-topdrukte-voor-reddingsbrigade.html

Maar ik geef toe, de NOS doet het wel netjes, ze vermelden mijn naam, licentie en waar ze de foto gevonden hebben. Daarentegen is het wel zo dat deze foto daar eigenlijk niet voor bedoeld was, en al eigenlijk helemaal niet bij het artikel hoort. Ik maak echter geen bezwaar; het gebruik van de foto is netjes, en het artikel is positief, maar het had heel anders kunnen lopen.

“Bezint eer ge begint” of anders gezegd “Bezint eer ge deelt”, want ik kan me voorstellen dat er foto’s zijn die u liever niet deelt met anderen. Tuurlijk op Flickr kan je instellen dat je de foto’s niet wilt delen, maar als je ze niet delen wilt, waarom zet je ze dan online? het argument “online backup” gaat hier niet op, want daar zijn betere plaatsen voor…

Het advies wat ik dus wil meegeven is: let goed op wat je online zet, wat je met anderen wilt delen, welke licentie je aan deze afbeeldingen toe wilt voegen en als belangrijkste: zet nooit iets online wat je niet aan je eigen moeder zou willen laten zien, en al helemaal niet aan kinderen!

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Deel 5

Bjorn — Sun, 13 Mar 2011 21:04:13 +0000

Auteursrecht en Plagiaat

Auteursrecht en plagiaat is al jaren een heet hangijzer op het Internet. Een goed voorbeeld is een fanclub van Johan Cruijff, bestaande uit basisschoolleerlingen die een rekening kregen van rond de €4000,- voor een foto die ze op hun site hadden geplaatst. De fotograaf, geheel in zijn recht overigens, stuurde een rekening. Of de fotograaf in dit geval zijn recht had moeten doen gelden, valt te betwisten, daar het om een relatief onschuldige fanclub ging, maar de toon is gezet. Wat voor foto’s geldt, geldt overigens ook voor muziek, teksten en multimedia (bijv. video’s).

In principe rust op iedere tekst, muziek, plaatje of video op het Internet auteursrecht, dat wil zoveel zeggen als dat de auteur alle rechten voorbehoud, tenzij anders weergegeven. Dit komt er dus op neer dat je in principe niets mag overnemen van deze “bronnen”. Maar er zijn natuurlijk uitzonderingen…

Creative Commons

Creative Commons is een “organisatie” die zich ten doel stelt om iedereen “content” te laten delen met anderen, echter met het grote voordeel dat er mogelijkheden worden gecreëerd om deze bronnen GRATIS te gebruiken, maar ook door bepaalde mogelijkheden uit te sluiten. Creative Commons heeft 6 licenties, welke ik hier even kort zal uitleggen:

“BY” – Naamsvermelding - Onder deze licentie mag je de werken gebruiken en aanpassen, echter die je de naam van de originele auteur te vermelden, eventueel met link.
“BY SA” – Naamsvermelding & Gelijk Delen - Onder deze licentie mag je de werken gebruiken (met bronvermelding) en aanpassen, echter alléén als je het werk onder eenzelfde licentie beschikbaar stelt.
“BY NC” – Naamsvermelding & Niet Commercieel - Onder deze licentie mag je de werken gebruiken (met bronvermelding) en aanpassen, echter alléén als je het werk niet commercieel gebruikt. Je mag het werk dus niet in advertenties gebruiken, of geld vragen om toegang tot deze werken te verschaffen.
“BY NC SA” – Naamsvermelding, Niet Commercieel & Gelijk Delen - Onder deze licentie mag je de werken gebruiken (met bronvermelding) en aanpassen, echter alléén als je het werk niet commercieel gebruikt en jouw werk op basis van dit werk volgens eenzelfde licentie beschikbaar stelt.
“BY ND” – Naamsvermelding & Geen Afgeleide Werken - Onder deze licentie mag je de werken gebruiken (met bronvermelding), maar je mag ze niet aanpassen of verder verspreiden.
“BY NC ND” – Naamsvermelding, Niet Commercieel & Geen Afgeleide Werken - Deze licentie is eigenlijk het meest beperkend van alle licenties. Je mag de werken gebruiken als je de originele auteur vermeld, echter mag je de werken niet commercieel gebruiken en/of bewerken. Je mag het dus alléén in zijn geheel overnemen, zonder te wijzigen.

Zoals je ziet is het bij alle bovenstaande licenties VERPLICHT om aan bronvermelding te doen, indien mogelijk zelfs met een link naar het originele werk. Deze licenties zijn echter wel de meest “open licenties”, dat wil zeggen dat als je werken vind met deze licentie, het gebruik ervan op een (persoonlijk) blog nagenoeg altijd is toegestaan, zonder dat je hiervoor expliciet toestemming moet vragen, zolang je maar de bron vermeld.

Zorg dus, als het even kan, dat je werken gebruikt die onder bovenstaande licenties gebruikt, de bron vermeld, en je zal géén problemen ondervinden zoals die basisscholieren, die de rekening gepresenteerd kregen.

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Deel 4

Bjorn — Sat, 12 Mar 2011 18:41:03 +0000

RSS feeds Vinden

Rss feeds vinden is vaak niet het probleem, het probleem is vaak de “signal to noise ratio”van deze feeds, waarbij het ratio toch vaak al snel richting “noise” dreigt te gaan. in dat opzicht zou ik een topic als “RSS feeds beheren” of “RSS feeds managen” een interessanter topic hebben gevonden.

Even ter verduidelijking; in Google Reader (zie vorige post over mijn aanbeveling hiervoor) organiseer ik al mijn Feeds overzichtelijk in groepen, die ik desgewenst kan in- en uitschakelen. Zo kan ik de feeds die opdat moment nogal veel “noise” en weinig inhoud hebben snel filteren zodat ik alleen de voor mij relevante feeds overhoud. Nuttig, Praktisch en in mijn ogen tijdbesparend.

Mocht je nu toch echt nog op zoek zijn naar feeds, laat dan zoveel mogelijk de zoekmachines links liggen, geloof me, daar rolt vaak niet uit wat je zoekt, maar gebruik alléén de feeds van websites waar je voorheen ook al kwam. Op zoek gaan naar feeds is net zoiets als als postbode buiten je wijk op zoek gaan naar brievenbussen. Er zijn er genoeg, maar welke wil je? Kiezen op inhoud is er dan vaak niet bij. Nee, begin dan je collectie met sites als nu.nl of nos.nl, voor mijn part een nuttige onderwijsgerelateerde site, of misschien wel een feed van een site waar je hobbies op aansluiten.

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Deel 3

Bjorn — Fri, 04 Mar 2011 06:15:59 +0000

RSS - Really Simple Syndication

Inderdaad… Ze hebben gelijk, RSS kan een reuze handige tool zijn, maar zoals met zoveel “feeds” gelden er wel regels met betrekking tot het nut en het gebruik hiervan. Allereerst mis ik een onderscheid in feeds; je hebt wel 3 verschilende soorten RSS, Podcasts, VidCasts, “kale” XML en, niet te vergeten, Atom. RSS is dus eigenlijk meer een verzamelnaam van “feeds” en een “feed” is niets anders dan de inhoud van een website zonder de website. Zeg maar de “kale” content.

Zit daar verschil in?

Ja, en niet zo’n klein beetje ook. Allereerst zijn RSS en Atom een beetje de standaard voor het gebruik op internet, maar er zijn versies, en ook deze verschillen onderling van elkaar, in opmaak, wat er wel en niet wordt meegenomen in de feed.

Atom en RSS, bijvoorbeeld, verschillen op diverse punten. De meest in het oog springende verschillen zijn:

RSS kan geen relatieve URL’s aan, Atom kan hier wel mee overweg. Dus minder meuk in de feed wat de laadtijden sterk verbetert.
Bij Atom kunnen op item-niveau meer gegevens bijgehouden worden. U kan dus meer in de feed kwijt/lezen, waaronder ook afbeeldingen(!), links, en zelfs CSS opmaak.
Eén Atom-feed kan tegelijkertijd een samenvatting en de volledige inhoud tonen. Bij RSS heb je hier twee aparte feeds voor nodig.
De content bij Atom kan van diverse typen zijn, zoals plain text, XML, escaped HTML of valid (X)HTML.

Nu zult u denken: Wat heb ik aan die kennis? Nou, ik denk dat u hier wel degelijk wat aan heeft. Allereerst kunt u dan, als een website u die keuze biedt, de voor u het meest geschikte feed selecteren. Zo zult u voor een mobiele telefoon beter een RSS feed kiezen dan ATOM, maar heeft u een smartphone (met data-abonnement!) dan is ATOM in een feed reader als Pulse toch een hele visuele verbetering.

Hoe gebruikt men RSS?

Lang leve YouNoob! ehrm… YouTube!

www.youtube.com/watch?v=0klgLsSxGsU

En zelf gebruik ik Google reader, snel, overzichtelijk en efficiënt… Maar u kan ook Feeds toevoegen aan Outlook, of een andere “reader” die uw voorkeur heeft, die keus laat ik, in tegenstelling tot 23onderwijsdingen, geheel aan u.

Oordeelt u zelf, of u deze manier van nieuws lezen prettiger vind dat uren over het internet surfen om hetzelfde nieuws te vergaren. Als ik weinig tijd heb, dan lees ik zelf liever de RSS-feeds, maar heb ik tijd over, dan wil ik er toch nog wel eens voor kiezen om die sites een bezoekje te brengen, al was het alleen maar omdat de ervaring leert dat niet alles in feeds wordt opgenomen, en het een hulpmiddel is, geen vervanging.

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Deel 2

Bjorn — Thu, 17 Feb 2011 21:22:27 +0000

Bezint eer ge begint

Mijn vorige blog was een eerste aanzet, een eerste voorzet naar het verbeteren van een veelbelovend concept. We zijn inmiddels aangeland bij deel 2 van de cursus. Op zich niets op aan te merken, of toch wel? Tuurlijk, Ik zou mezelf niet zijn als ik niet het een en ander aan te merken had. In deel 1 moesten we een blog aanmaken, en nu gaan we ons bezig houden met de vraag welke blogs we moeten gaan volgen, lezen en bekijken om tot inspiratie te gaan komen on ons eigen blog te gaan schrijven…

Ho, Stop, Terugspoelen…

Wacht even, lees ik dit goed? Je maakt eerst een blog aan om VERVOLGENS eens te gaan kijken of je überhaupt wel iets bij te dragen hebt? Volgens mij maken we hier een cruciale denkfout. Ik zou het zelf, logischerwijs, andersom aanpakken, laat ik eerst eens gaan kijken wat er al is op dat gebied, om vervolgens te gaan bepalen of er een blog gaat komen dat ik ga schrijven, onderhouden en aanvullen met zaken die nog niet eerder geschreven zijn. Daarvoor met de volgende zaken rekening houdend:

Is er al iemand met eenzelfde blog als dat ik van plan ben te gaan schrijven, of zijn er al te veel?
Zijn er al blogs die de onderwerpen die ik aan ga snijden behandelen, en draag ik iets bij, of ben ik de 13e in een dozijn?
Kan ik met enige regelmaat de tijd en discipline opbrengen om research te doen (ja, dat hoort er ook bij) en dan een blog te plaatsen?
Heb ik niet een andere (lees: betere) methode om hetzelfde te bereiken?

Nu je zelf een weblog hebt, is het goed om dit populaire fenomeen verder te bekijken. Wat is het en welke weblogs zijn interessant om te volgen?
Miljoenen mensen hebben hun eigen weblog. Voor de een is het een persoonlijk dagboek, voor de ander is het een ideaal middel om opgedane kennis en nieuws met anderen te delen. Bedrijven onderhouden een weblog om klanten te informeren over hun producten en organisaties bloggen om een conversatie op gang te brengen met de mensen voor wie zij werken.
Leerlingen werken met weblogs in de klas tijdens een project of ter vervanging van de schoolkrant. Het docententeam gebruikt een interne weblog voor de informatie- en discussievoering over het schoolbeleid.

Bron: 23onderwijsdingen.nl

Nu kan ik mij vergissen, maar wij werken binnen ons ROC met Micro$oft Sharepoint, een omgeving waar dit allemaal al ingebouwd zit. We hebben ook een overijverige afdeling Marketing en Communicatie die tegen elke vorm van naar buiten treden is als het niet via hun is. Dus als we een dergelijk project gaan starten, doen we

Niets nieuws toevoegen, want Sharepoint bevat al een blog module…
We treden naar buiten zonder Marketing en Communicatie op de hoogte te stellen… (Sorry, Saskia)

Ik weet het niet, maar volgens mij gaat dit een staartje krijgen…

23 onderwijsdingen – Educatief op Internet – Deel 1

Bjorn — Thu, 17 Feb 2011 20:41:34 +0000

Via mijn werkgever is mij gevraagd om “deel te nemen” aan een initiatief voor educatief gebruik van internet in het onderwijs, 23onderwijsdingen.nl. Op zich een leuk initiatief, en ik waardeer het zeer, maar voor mij, persoonlijk, zie ik hierin dingen gezegd worden waar ik mij niet in kan vinden. En dan druk ik mijzelf nogal voorzichtig uit. Daar ik niet iemand ben die zomaar iets of iemand afkraakt zonder daarvoor een gedegen redevoering aan ten grondslag te leggen, heb ik besloten om geheel in stijl, dit middels een blog te doen. Bij deze deel 1 van 23onderwijsdingen.nl, mijn stijl, ongezouten en ongenuanceerd…

Blogger? WordPress!

Allereerst vind ik het jammer om te lezen dat een “cursus” als 23onderwijsdingen.nl er voor kiest om een blog te maken op Blogger. Niet dat ik iets tegen Blogger heb, integendeel, maar er zijn zoveel goede (lees: betere) alternatieven.

Neem voor de grap WordPress, eveneens gratis, en veel uitgebreider. WordPress is tevens een volwaardig CMS, en kan, indien de blogger dit wil, ook op een eigen server met domeinnaam worden geplaatst. Nu weet ik wel dat dit voor de cursus niet nodig is, maar stel nu dat iemand zijn/haar blog ook na de cursus wil blijven gebruiken, of dat hij/zij deze op een eigen domeinnaam wil zetten? Tuurlijk biedt Blogger deze optie, maar dan wel op hun server tegen hun voorwaarden. En dat is nu net waarom ik daar zo op tegen ben. Blogger is niet platform onafhankelijk, je kan je blog lastig exporteren of migreren, en de keuzevrijheid is beperkt. WordPress, echter, biedt de mogelijkheid om het blog, in zijn geheel, te exporteren, en waar dan ook op het internet op een willekeurige server weer te importeren, compleet met opmaak, plaatjes, commentaren, opmerkingen, etc.

Waarom niet mensen de keus laten? Dring mensen niet blogger op, maar geef ze een aantal alternatieven, Blogger, WordPress, Punt.nl, web-log.nl of laat mensen die een eigen site hebben een eigen blogprogramma hosten… Joomla, Drupal, WordPress of PHP-Nuke voor mijn part. Wees creatief en divers. Niemand is hetzelfde, en zo kan iedereen de keuze maken voor datgene dat het beste bij hem/haar past qua gebruiksgemak en bedieningsgemak.

Het ergste vind ik nog dat ze Blogger aanbevelen, en dat ze voor hun eigen site WordPress gebruiken. Beetje jammer…

Zin en onzin…

En dan… dan heb je een blog… op Blogger… wat ga je dan schrijven? een artikel waarin je je voorstelt… en je hoeft niet je echte naam of school te gebruiken :-S . Nee, dat schiet lekker op… “Als je niets nuttigs te melden heb, hou dan je mond” is een oude wijsheid, en ik ben van mening dat datzelfde ook op internet behoort te gelden. Wees constructief, schrijf iets (leuks), en draag iets bij. Jezelf voorstellen kan altijd nog. Waarom niet schrijven over je hobby? of iets over je werk? Je doet een cursus over onderwijsdingen, laat mensen schrijven wat ze verwachten te kunnen doen als ze bij 23 aankomen, daar heb je wat aan, 360 graden feedback.

Maar goed, ik volg lijdzaam, zien wat er zometeen in deel 2 tevoorschijn komt…